\n\n351 <\/strong>Niech si\u0119 rozwesel\u0105 pustynia i spieczona ziemia1<\/a><\/sup>,
niech si\u0119 raduje step i niech rozkwitnie!
2 <\/strong>Niech wyda kwiaty jak lilie polne,
niech si\u0119 rozraduje, skacz\u0105c i wykrzykuj\u0105c z uciechy.
Chwa\u0142\u0105 Libanu j\u0105 obdarzono,
ozdob\u0105 Karmelu i Saronu.
Oni zobacz\u01052<\/a><\/sup> chwa\u0142\u0119 Pana,
wspania\u0142o\u015b\u0107 naszego Boga.
3 <\/strong>Pokrzepcie r\u0119ce os\u0142ab\u0142e,
wzmocnijcie kolana omdla\u0142e!
4 <\/strong>Powiedzcie ma\u0142odusznym:
\u00abOdwagi! Nie b\u00f3jcie si\u0119!
Oto wasz B\u00f3g, oto – pomsta;
przychodzi Bo\u017ca odp\u0142ata;
On sam przychodzi, by zbawi\u0107 was\u00bb.
5 <\/strong>Wtedy przejrz\u0105 oczy niewidomych
i uszy g\u0142uchych si\u0119 otworz\u0105.
6 <\/strong>Wtedy chromy wyskoczy jak jele\u0144
i j\u0119zyk niemych weso\u0142o krzyknie.
Bo trysn\u0105 zdroje w\u00f3d na pustyni
i strumienie na stepie;
7 <\/strong>spieczona ziemia zmieni si\u0119 w pojezierze,
spragniony kraj w krynice w\u00f3d;
badyle w kryj\u00f3wkach, gdzie lega\u0142y szakale
– na trzcin\u0119 z sitowiem.
8 <\/strong>B\u0119dzie tam droga czysta,
kt\u00f3r\u0105 nazw\u0105 Drog\u0105 \u015awi\u0119t\u0105.
Nie przejdzie ni\u0105 nieczysty, <gdy odbywa podr\u00f3\u017c>,
i g\u0142upi nie b\u0119d\u0105 si\u0119 tam wa\u0142\u0119sa\u0107.
9 <\/strong>Nie b\u0119dzie tam lwa, ni zwierz najdzikszy
nie wst\u0105pi na ni\u0105 ani si\u0119 tam znajdzie,
ale tamt\u0119dy p\u00f3jd\u0105 wyzwoleni.
10 <\/strong>Odkupieni przez Pana powr\u00f3c\u0105,
przyb\u0119d\u0105 na Syjon z radosnym \u015bpiewem,
ze szcz\u0119\u015bciem wiecznym na twarzach:
osi\u0105gn\u0105 rado\u015b\u0107 i szcz\u0119\u015bcie,
ust\u0105pi smutek i wzdychanie. \n\n<\/p>\n\n\n\n