Dz 16 , 16-30<\/p>\n
Kiedy\u015bmy szli na miejsce modlitwy, zabieg\u0142a nam drog\u0119 jaka\u015b niewolnica, op\u0119tana przez ducha, kt\u00f3ry wr\u00f3\u017cy\u0142. Przynosi\u0142a ona du\u017cy doch\u00f3d swym panom. \u00a0Ona to, biegn\u0105c za Paw\u0142em i za nami wo\u0142a\u0142a: „Ci ludzie s\u0105 s\u0142ugami Boga Najwy\u017cszego, oni wam g\u0142osz\u0105 drog\u0119 zbawienia”.\u00a0Czyni\u0142a to przez wiele dni, a\u017c Pawe\u0142 maj\u0105c do\u015b\u0107 tego, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i powiedzia\u0142 do ducha: „Rozkazuj\u0119 ci w imi\u0119 Jezusa Chrystusa, aby\u015b z niej wyszed\u0142”. I w tej\u017ce chwili wyszed\u0142.\u00a0Gdy panowie jej spostrzegli, \u017ce przepad\u0142a nadzieja ich zysku, pochwycili Paw\u0142a i Sylasa, zawlekli na rynek przed w\u0142adz\u0119,\u00a0\u00a0stawili przed pretorami i powiedzieli: „Ci ludzie siej\u0105 niepok\u00f3j w naszym mie\u015bcie.\u00a0S\u0105 \u017bydami i g\u0142osz\u0105 obyczaje, kt\u00f3rych my, Rzymianie, nie mo\u017cemy przyjmowa\u0107 ani stosowa\u0107 si\u0119 do nich”.\u00a0Zbieg\u0142 si\u0119 t\u0142um przeciwko nim, a pretorzy kazali zedrze\u0107 z nich szaty i siec ich r\u00f3zgami.\u00a0\u00a0Po wymierzeniu wielu raz\u00f3w wtr\u0105cili ich do wi\u0119zienia, przykazuj\u0105c stra\u017cnikowi, aby ich dobrze pilnowa\u0142.\u00a0Otrzymawszy taki rozkaz, wtr\u0105ci\u0142 ich do wewn\u0119trznego lochu i dla bezpiecze\u0144stwa zaku\u0142 im nogi w dyby.\u00a0O p\u00f3\u0142nocy Pawe\u0142 i Sylas modlili si\u0119, \u015bpiewaj\u0105c hymny Bogu. A wi\u0119\u017aniowie im si\u0119 przys\u0142uchiwali.\u00a0Nagle powsta\u0142o silne trz\u0119sienie ziemi, tak \u017ce zachwia\u0142y si\u0119 fundamenty wi\u0119zienia. Natychmiast otwar\u0142y si\u0119 wszystkie drzwi i ze wszystkich opad\u0142y kajdany.\u00a0Gdy stra\u017cnik zerwa\u0142 si\u0119 ze snu i zobaczy\u0142 drzwi wi\u0119zienia otwarte, doby\u0142 miecza i chcia\u0142 si\u0119 zabi\u0107, s\u0105dz\u0105c, \u017ce wi\u0119\u017aniowie uciekli.\u00a0„Nie czy\u0144 sobie nic z\u0142ego, bo jeste\u015bmy tu wszyscy!” – krzykn\u0105\u0142 Pawe\u0142 na ca\u0142y g\u0142os.\u00a0\u00a0Wtedy [tamten] za\u017c\u0105da\u0142 \u015bwiat\u0142a, wskoczy\u0142 [do lochu] i przypad\u0142 dr\u017c\u0105cy do st\u00f3p Paw\u0142a i Sylasa.\u00a0\u00a0A wyprowadziwszy ich na zewn\u0105trz rzek\u0142: „Panowie, co mam czyni\u0107, aby si\u0119 zbawi\u0107?”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dz 16 , 16-30 Kiedy\u015bmy szli na miejsce modlitwy, zabieg\u0142a nam drog\u0119 jaka\u015b niewolnica, op\u0119tana przez ducha, kt\u00f3ry wr\u00f3\u017cy\u0142. Przynosi\u0142a ona du\u017cy doch\u00f3d swym panom. \u00a0Ona to, biegn\u0105c za Paw\u0142em i za nami wo\u0142a\u0142a: „Ci ludzie s\u0105 s\u0142ugami Boga Najwy\u017cszego, oni wam g\u0142osz\u0105 drog\u0119 zbawienia”.\u00a0Czyni\u0142a to przez wiele dni, a\u017c Pawe\u0142 maj\u0105c do\u015b\u0107 tego, odwr\u00f3ci\u0142<\/p>\n